Zasadą jest, iż posiadacz mechanicznego środka komunikacji odpowiada za szkodę wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu na zasadzie ryzyka,
a więc niezależnie od winy. Oznacza to, że od odpowiedzialności tej może się uwolnić tylko przez wykazanie, że szkoda nastąpiła z siły wyższej,
z wyłącznej winy poszkodowanego lub osoby trzeciej, za którą nie ponosi on odpowiedzialności. W przypadku jednak, gdy szkoda nastąpi
wskutek zderzenia się pojazdów lub gdy kierowca wyrządzi szkodę osobie, którą przewozi z grzeczności (tzn. bezinteresownie),
jego odpowiedzialność opiera się na zasadzie winy, tzn. jest on zobowiązany do naprawienia szkody tylko wtedy, gdy nastąpiła ona na skutek
jego zawinionego zachowania (umyślnego lub nieumyślnego). W przypadkach, w których zostanie ustalone, że poszkodowany swym zachowaniem przyczynił się
do powstania szkody (np. jechał samochodem nie mając zapiętych pasów bezpieczeństwa, świadomie podjął jazdę z nietrzezwym kierowcą),
odszkodowanie należne poszkodowanemu może zostać zmniejszone w stosunku, w jakim przyczynił się on do zaistnienia szkody.